Inventarisatie aanbieders cryptodiensten

Aanbieders van diensten voor het wisselen tussen virtuele valuta en fiduciaire valuta en aanbieders van bewaarportemonnees worden opgeroepen zich vóór 23 september 2019 bekend te maken bij DNB.

DNB vraagt partijen die straks onder Wwft toezicht komen te staan zich, vooruitlopend op de registratieplicht, bekend te maken bij DNB. Op grond van het wetsvoorstel dienen de volgende partijen zich te registreren bij inwerkingtreding van de wet:

  • Een ieder die in of vanuit Nederland beroeps- of bedrijfsmatig diensten aanbiedt voor het wisselen tussen virtuele valuta en fiduciaire valuta.

  • Een ieder die in of vanuit Nederland beroeps- of bedrijfsmatig bewaarportemonnees aanbiedt.

In de Memorie van Toelichting wordt een nadere toelichting gegeven op hoe bovenstaande definities moeten worden uitgelegd. Met ‘een ieder’ worden natuurlijke personen, rechtspersonen en vennootschappen bedoeld. Ten aanzien van ‘beroeps- of bedrijfsmatig’ wordt in de Memorie van Toelichting opgemerkt dat voor het bepalen of een activiteit beroeps- of bedrijfsmatig wordt verleend, onder andere (maar niet uitsluitend) van belang is dat de dienstverlening niet slechts incidenteel plaatsvindt en dat de aanbieder een beloning ontvangt of er inkomsten mee genereert.

Een aanbieder van een bewaarportemonnee wordt door het wetsvoorstel als zodanig gekwalificeerd ‘als deze in staat is om (zelfstandig) te beschikken over de virtuele valuta van de gebruiker’. Beschikken betekent volgens de richtlijn ‘het kunnen aanhouden, opslaan of overdragen van virtuele valuta’. Indien de aanbieder op een andere manier kan beschikken over de virtuele valuta van de gebruiker wordt hij ook als aanbieder van een bewaarportemonnee gezien.

Onder aanbieders van diensten voor het wisselen tussen virtuele valuta en fiduciaire valuta vallen, naast exchanges en tussenhandelaren, ook aanbieders van Automated Teller Machines (ATM’s) die dergelijke omwisselingen mogelijk maken. ‘Degene die de ATM daadwerkelijk in beheer heeft, wordt beschouwd als de aanbieder van de wisseldienst’, zo blijkt uit de Memorie van Toelichting bij het wetsvoorstel.

Voor beide typen aanbieders geldt op grond van het wetsvoorstel dat het niet relevant is of zij in Nederland gevestigd zijn. Ook aanbieders die vanuit een andere EU lidstaat (incl. EER) in Nederland dergelijke diensten aanbieden, bijvoorbeeld via een website, dienen zich te registreren, ongeacht of de aanbieder al in die lidstaat is geregistreerd. Volgens jurisprudentie is bij de vraag of een aanbieder in Nederland diensten aanbiedt, onder meer van belang dat een aanbieder ‘zijn wil tot uitdrukking heeft gebracht om commerciële betrekkingen aan te knopen met consumenten in één of meerdere lidstaten [dan waar de aanbieder zelf woonachtig of gevestigd is], waaronder de lidstaat waar de consument zijn woonplaats heeft’. De Memorie van Toelichting bij het wetsvoorstel geeft een uitgebreidere toelichting op de vraag wanneer een partij wordt verondersteld diensten aan te bieden in een bepaalde lidstaat. Aanbieders die zich vanuit Nederland op het buitenland richten, dienen zich ook te registreren.

Bron: DNB

Print Friendly Version of this pagePrint Get a PDF version of this webpagePDF